Mijn oma is cool

Dit weekend komen mama, tante en oma op bezoek.  Oma en mama blijven dan nog een paar dagen in ons nieuwe huis logeren en dus had ik hen alvast een infobroschure gestuurd.

Daarnet ging de telefoon, 't was oma.  "Ja goeiedag mevrouw, hier mit Jacqueline R***.  Ik zou graag een kamer reserveren voor 1-3 juli, is dat nog mogelijk?"
:-)  Mijn oma snapt mijn grapjes, mijn oma is cool :-)

Verbouwen

Aan mijn blog te zien, doe ik de laatste tijd helemaal niks meer.  Dat is natuurlijk niet zo, maar mijn activiteiten zijn wel grotendeels beperkt tot overdag werken, in het weekend en 2-3 avonden per week verbouwen - de andere avonden zijn er om de was te doen en administratie te regelen of verbouwmateriaal te kopen.  Dat is redelijk vermoeiend, dus ik ben vandaag lui en beperkt me grotendeels tot fotootjes.

Stap 1 na het hebben van het huis: zorgen dat er steeds minder huis overblijft, door overal te boren, frezen en kappen.

Ja, inderdaad: op de eerste foto diegene die het echte werk doet, op de tweede diegene die gewoon even voor de foto poseert met de mega-boor.

 Het gevolg van stap 1: het afgebroken deeltje huis verspreidt zich in de vorm van fijn stof over al de rest van huis. 

Dat is dan waar ik momenteel vooral mee bezig ben: stofzuigen, dweilen.  En dan opnieuw, want tegen dat ik aan kamer 5 ben, is kamer 1 alweer onder een nieuw laagje stof bedekt, wat door het poetsen weer rondgedwarreld werd.  Onze arme stofzuiger kan het amper aan en ligt na een uur altijd een poosje buiten strijd wegens oververhitting.

Maar gelukkig krijgen we morele ondersteuning van zus Ine en petekind Andreas,...

helpende-handen-ondersteuning van een paar vrienden (zie de vijf borden ipv twee) en calorierijke ondersteuning van de diverse eten-bezorg-services uit Norderstedt.

 Hier bijvoorbeeld "curry in a hurry", zeer lekker, maar wel oorzaak van mijn eerste werkongeval tot nu toe: snee in de vinger door de scherpe aluminium etensbakjes.

Dat was het voorlopig vanop de bouwwerf, ik ga eens kijken of de stofzuiger weer tot leven kan wekken...

 

Kerstvakantie

Zo zag mijn kerstvakantie eruit:

1. Woensdag 21 december: Hamburg --> Dresden
Dit jaar was Kerst bij Falks ouders gepland.  We kwamen aan om 14:55.  Vijf minuten later belde mijn zusje dat Andreas waarschijnlijk de volgende dag geboren zou worden...  Ik had met Ine afgesproken dat ze mij een seintje zou geven als mijn metekindje eraan kwam.   Dus kon ik meteen een klein valiesje pakken en uitzoeken hoe ik zo snel mogelijk westwaarts kon raken. 

2. Donderdag 22 december: Dresden --> Leuven
Weet je nog, 22 december?  Dat was die dag dat de mannen van de NMBS weer geen goesting hadden om te werken.  Het was waarschijnlijk veel gezelliger thuis bij de kerstboom, of ze moesten nog cadeautjes gaan kopen ofzo, in elk geval: staking.  Dat is dus niet zo tof als je zo snel mogelijk naar huis wil.  Gelukkig was er Eurolines, de internationale busmaatschappij.  Ik was wel niet de enige met dat idee, dus de snelle verbinding via Keulen was uitverkocht, maar 's avonds kon ik nog via Düsseldorf naar Brussel.  Met veel vertraging kwam ik tegen middernacht in Brussel Noord aan - niet meteen de gezelligste plek van het land, maar gelukkig kwam papa me daar met de auto halen.  De hele tijd onderweg had ik mijn gsm dicht bij me te houden om toch maar geen berichtje te missen, maar toen ik thuis kwam, was er nog geen nieuws.
Dat liet echter niet lang op zich wachten: amper een kwartier nadat ik toekwam, kwam het verlossende telefoontje: Andreas was er!  Vrijdag ben ik Andreas en de kersverse mama & papa dan drie keer gaan bezoeken, want lang kon ik niet blijven...

3. Zaterdag 24 december: Leuven --> Dresden
... het was namelijk al bijna kerstavond en daar werd ik bij Falks familie verwacht voor de zelfgemaakte worst met zuurkool.  Op feestdagen wordt het NMBS-personeel gelukkig meer betaald en dan staken ze niet, dus ik raakte zonder problemen in acht uur tijd in Dresden, mooi op tijd voor Kerstavond.  Kerstdag werd ook nog gevierd, en op tweede Kerst moesten we er dan al weer vandoor.

4. Maandag 26 december: Dresden --> Hamburg
We hadden een goede reden om eventjes terug naar Hamburg te gaan want...

5. Dinsdag 27 december: Hamburg --> Norderstedt --> Hamburg
... dinsdag om 16:00 werden we bij de notaris verwacht om het aankoopcontact van ons huis te tekenen!  Exact (op de minuuut) twee weken nadat we het voor de eerste keer gezien hebben.  Dat waren drukke en spannende twee weken.  Genoeg stof voor een volgende blogpost.  Nu wel al een fotootje:

Nee, de auto hoort er niet bij.

6. Vrijdag 29 december: Hamburg --> Leuven
Met een dag vertraging (Falk was ziek) weer de trein op, helaas werd ik toen onderweg ziek.  Een rottige treinreis dus, ook nog wat vertraging, en ik was heel blij toen we eindelijk in Kessel-Lo waren, na 3600 km trein in 9 dagen.
Net op tijd voor het oudejaarsfeestje met de ex-krekels en aanhang, kon ik weer uit bed.  Ik heb deze keer wel met hoestsiroop en thee op het nieuwe jaar getoast in plaats van met champagne.  De dagen erna hebben we het sociale programma dan maar iets rustiger gehouden dan bij onze gewone Leuven-bezoekjes.  We hebben ons dan maar bezig gehouden met huisinrichting plannen, trappen bekijken, vloeren kiezen,...  En veel Andreas gaan knuffelen natuurlijk!

7. Zaterdag 6 januari: Leuven --> Hamburg
En morgen gaan we weer naar huis.  Kerstvakantie gedaan.

Andreas

Op 22 december is Andreas geboren, de mooiste baby van de wereld.  Een hele eer dus dat ik zijn meter mag zijn. 

Op tijd in België te raken voor hij geboren was, was een race tegen de klok - maar dat waren de laatste 14 dagen eigenlijk de hele tijd. Daarover meer in een volgend berichtje.

Nerd-Huishouden

Wij hebben dan wel geen auto en we wonen in een goedkope buurt in Hamburg, maar dat compenseren we met andere dingen, bijvoorbeeld:

• een plantbewateringsystem.  Op het terras krijgen de planten automatisch water, dankzij een groot reservoir aan regenwater (illegale tap van de regenpijp), een klein reservoir op grote hoogte, een pomp en wat electronica tussen de twee en keramische kegeltjes.  
• computergestuurde gordijnen in de woonkamer.  Motortje, rolluiklint, fles gevuld met zand als tegengewicht en een timer.  Dat is het basismodel, wat er voor zorgt dat ik geen gordijnen hoef open en dicht te doen.  Het is niet uit luiheid ontstaan, maar wel omdat Falk in de zomer op vakantie ging en wilde zorgen dat de planten wel een beetje zonlicht kregen, maar niet helemaal uitdroogden.  Werkt super, maar onze slaapsofa staat in de woonkamer en we zijn al een paar keer vergeten het mechanisme uit te zetten als er gasten bleven overnachten.  Die schrikken dan een beetje als opeens de gordijnen vanzelf opengaan.  Maar een echte ingenieur weet daar natuurlijk ook iets op: met een magneetsensor, draadloze verbinding en wat solderen hebben we de 'extended version': als het logeerbed opengeklapt is, is de automatische gordijnfunctie uitgeschakeld.
• Staubsie.  Staubsie is een soort huisdier, maar dan praktisch.  Onze automatische stofzuiger is een luxeding, maar een echt schatje...

Komaan onderhandelaars, doorzetten!

Beste Di Rupo en collega's: volhouden nu en die regering vormen en eed afleggen, he!  Ik heb al heel lang met een collega de afspraak dat we in de middagpauze samen frieten gaan eten op de dag dat Belgie een regering heeft, om dat heuglijke feit te vieren. En dat wil ik nu, na vele lange maanden wachten, eindelijk doen.
(Voor Duitsers is de eerste associatie met Belgie "friet".)  
 

Alleen thuis

Zo af en toe moet Falk voor zijn werk de wijde wereld in en ben ik alleen thuis.  En dan heb ik blijkbaar niets beters te doen dan mijn hele kleerkast eens te strijken.

Uit:

 

wordt dan

 

Ha! Zo mooi.  Van zoiets word ik dan gelukkig.  Maar nu ben ik klaar, Falk kan weer naar huis komen, vind ik...